شریعت، فلسفه و اخلاق 4 اردیبهشت ماه 1405 1405 01 15 The Proof of Mahdism in Mulla Sadra’s Philosophy اثبات مهدویت در فلسفه ملاصدرا 1 14 FA رحیم حبیب الهی گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران میثم امانی گروه معارف اسلامی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران سید سجاد ساداتی‌زاده استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران. Journal Article The doctrine of Mahdism and the advent of the savior of humanity is a profound belief deeply rooted in history. It originates not only within Islam but also traces back to pre-Islamic religions and denominations, each of which has embraced this belief in some capacity. Even other religious and philosophical traditions, such as Zoroastrianism, Buddhism, Hinduism, and others, believe in an eschatological savior and deliverer. The surging current of this paradigm across human religions, sects, and cultures has engendered a plethora of knowledge, prophecies, ideals, myths, and imaginations. However, the Shiites have dispelled the specter of despair and hopelessness; they remain optimistic regarding the bright destiny of mankind and foresee a triumphant future for the world. Nevertheless, they maintain that secular human laws and regulations are insufficient for the reformation and governance of the world. Instead, they posit that only the comprehensive and robust laws and precepts of Islam, emanating from the source of divine revelation and inspiration, are competent to secure human felicity. In this article, we aim to discuss and investigate the concept of Mahdism in the philosophy of Mulla Sadra. Employing a descriptive-analytical methodology, we elucidate this doctrine in terms of the foundations of Mahdism, its ontological position, Mulla Sadra’s proofs for Mahdism, and the epistemological dimensions concerning the Promised Imam. Finally, based on the articulated premises, the study draws the intended logical conclusions. اندیشه مهدویت و ظهور منجی عالم بشریت باور سترگی است که ریشه در اعماق تاریخ دارد. نه تنها در اسلام بلکه ریشه در ادیان و مذاهب قبل از اسلام هم دارد و هر کدام به نوعی بر این باور بوده‌اند. حتی مکاتب غیرمذهبی و دینی مثل زرتشت، بودایی، هندو و غیره هم به یک منجی و نجات‌دهنده در آخرالزمان اعتقاد و باور دارند. جریان خروشان این تفکر در بستر ادیان و مذاهب و فرهنگ بشری، انبوهی از آگاهی‌ها، پیشگویی‌ها، آرمان‌ها، افسانه‌ها و تخیلاتی را فراهم آورده است. اما شیعیان، دیو یأس و ناامیدی را از خویش دور رانده و به عاقبت و سرنوشت روشن بشر خوشبین هستند و آینده جهان را پیروز می‌دانند، ولی عقیده دارند که احکام و قوانین بشری برای اصلاح و اداره جهان، کافی نیست. بلکه فقط قوانین و دستورات جامع و متین اسلام را که از منبع وحی و الهام سرچشمه گرفته را برای تامین سعادت بشر صالح می‌دانند. در این مقاله ما می‌خواهیم مهدویت را در اندیشه ملاصدرا مورد بحث و بررسی قرار داده و از حیث مبانی مهدویت، جایگاه مهدویت، اثبات مهدویت از نظر ملاصدرا و معرفت‌شناسی و… حضرت را با روش توصیفی و تحلیلی تبیین نموده و در پایان با توجه به مطالب ذکر شده به نتیجه مطلوب و مورد نظر برسیم.

https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/110/61