شریعت، فلسفه و اخلاق 4 اردیبهشت ماه 1405 1405 02 01 Implications of Moral Education Based on the Perspectives of Aristotle and Al-Farabi دلالت‌های تربیت اخلاقی مبتنی بر دیدگاه معلم اول (ارسطو) و معلم ثانی (فارابی) 1 18 FA فتاح نیازی گروه فلسفه تعلیم و تربیت ، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاداسلامی ، تهران، ایران حمیدرضا رضازاده بهادران گروه فلسفه تعلیم و تربیت و برنامه ریزی درسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران محمدرضا سرمدی گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 1404/10/09 <p>The present article examines and elucidates the position of teachers’ moral education within the educational system, with an emphasis on the theoretical perspectives of two major philosophers, Aristotle and Al-Farabi. Both philosophers underscore the importance of moral education in the process of education; however, they approach this issue from distinct perspectives. Aristotle, in his works, emphasizes the role of moral virtues and education in the formation of human character and the cultivation of reason and ethical conduct, presenting the teacher as a model for students. He maintains that teachers themselves must possess moral virtues in order to exert a positive influence on their students. Al-Farabi, likewise emphasizing the necessity of teachers’ moral education, refers to the concept of the “Virtuous City” and argues that teachers must transmit knowledge and wisdom to students in alignment with ethical refinement and moral conduct. He highlights that moral education should be regarded as a fundamental pillar within the educational process to ensure the development of a healthy and balanced society. Ultimately, the article concludes that attention to the moral education of teachers constitutes a key element in improving the quality of educational systems and can contribute to addressing existing societal challenges. Drawing on the theories of Aristotle and Al-Farabi, effective frameworks can be proposed for shaping moral education in contemporary educational systems.</p> <p>مقاله حاضر به بررسی و تبیین جایگاه تربیت اخلاقی معلمان در نظام آموزشی با تأکید بر نظریات دو فیلسوف بزرگ، ارسطو و فارابی، می‌پردازد. هر دو فیلسوف در نظریات خود به اهمیت تربیت اخلاقی در فرایند آموزش‌وپرورش تأکید دارند، اما از جنبه‌های متفاوتی به این موضوع نگاه می‌کنند. ارسطو در آثار خود بر نقش فضایل اخلاقی و تربیت در شکل‌گیری شخصیت انسان و تقویت عقل و اخلاق تأکید می‌کند و معلم را به‌عنوان الگویی برای دانش‌آموزان معرفی می‌نماید. او معتقد است که معلمان باید خود از فضیلت‌های اخلاقی برخوردار باشند تا بتوانند بر شاگردان تأثیر مثبت بگذارند. فارابی نیز با تأکید بر ضرورت تربیت اخلاقی معلمان، به مفهوم «مدینه فاضله» اشاره می‌کند و بر این باور است که معلمان باید دانش و معرفت را در جهت ادب و اخلاق به دانش‌آموزان منتقل کنند. او بر این نکته تأکید دارد که تربیت اخلاقی باید در روند آموزش به‌عنوان یک رکن اساسی در نظر گرفته شود تا جامعه‌ای سالم و متعادل شکل بگیرد. در نهایت، مقاله نتیجه‌گیری می‌کند که توجه به تربیت اخلاقی معلمان، عنصر کلیدی در بهبود کیفیت نظام آموزشی است و می‌تواند به رفع چالش‌های موجود در جامعه کمک کند. با استفاده از نظریات ارسطو و فارابی، می‌توان الگوهای مؤثری برای شکل‌دهی به تربیت اخلاقی در نظام آموزشی معاصر ارائه داد.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/119/155