شریعت، فلسفه و اخلاق 3 پیاپی 10 1404 04 01 The Problem of Evil in the Thought of Allama Sayyid Muhammad Husayn Tabataba'i and Alvin Plantinga (A Comparative and Analytical Study) مسئله شرور در جهان از نگاه علامه طباطبایی و آلوین پلنتینگا (مقایسه و بررسی تطبیقی) 1 18 FA امین براتی گروه معارف ، تفسیر تطبیقی، دانشگاه المصطفی قم، قم ، ایران. زهرا پاک اندیش گروه معارف ، تفسیر تطبیقی، دانشگاه المصطفی قم، قم ، ایران. Journal Article The problem of evil is one of the most complex and challenging issues in the philosophy of religion, typically articulated in two principal formulations: the logical problem of evil, which claims a logical incompatibility between the existence of an omnipotent, omniscient, and wholly good God and the existence of evil; and the evidential problem of evil, which considers the existence of evil as probabilistic evidence against belief in God. The present study, employing a descriptive–analytical method with a comparative approach, examines the perspectives of two prominent thinkers: Allama Sayyid Muhammad Husayn Tabataba'i, a major Islamic philosopher and exegete, and Alvin Plantinga, a contemporary Christian analytic philosopher. Within the framework of Transcendent Philosophy, Tabataba'i interprets evils as privative, relative, and necessary features of the order of creation, and offers a theodicy-oriented response grounded in the principle of the best possible order and the theory of posited cognitions. Plantinga, adopting an analytic philosophical approach, advances the Free Will Defense, aiming solely to demonstrate the logical compatibility between the existence of God and the existence of evil, without claiming to provide an actual justification. The findings indicate that despite profound methodological and foundational differences, both thinkers converge in defending theism; however, Tabataba'i adopts an ontological–theodicean approach, whereas Plantinga employs a logical–defensive framework. مسئله شرور یکی از پیچیده‌ترین و چالش‌برانگیزترین مسائل فلسفه دین است که در دو تقریر اصلی مطرح می‌شود: مسئله منطقی شر که مدعی ناسازگاری منطقی میان وجود خدای قادر مطلق، عالم مطلق و خیر محض با وجود شر است، و مسئله قرینه‌ای شر که وجود شر را دلیلی احتمالی علیه باور به خدا می‌داند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی به بررسی دیدگاه دو متفکر برجسته می‌پردازد: علامه سید محمدحسین طباطبایی، فیلسوف و مفسر بزرگ اسلامی، و آلوین پلنتینگا، فیلسوف تحلیلی معاصر مسیحی. علامه طباطبایی در چارچوب حکمت متعالیه، شرور را اموری عدمی، نسبی و لازمه نظام خلقت دانسته و با تکیه بر اصل نظام احسن و نظریه ادراکات اعتباری پاسخ تئودیسه‌گونه ارائه می‌دهد. پلنتینگا با رویکرد فلسفه تحلیلی و در قالب دفاعیه اراده آزاد صرفاً در پی اثبات سازگاری منطقی وجود خدا با وجود شر است، بدون ادعای ارائه توجیه واقعی. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که هر دو متفکر با وجود تفاوت‌های عمیق روش‌شناختی و مبنایی، در دفاع از خداباوری به نتایج همگرایی دست یافته‌اند؛ با این تمایز که طباطبایی رویکردی هستی‌شناختی-تئودیسه‌ای دارد و پلنتینگا رویکردی منطقی-دفاعی.

https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/123/69