شریعت، فلسفه و اخلاق 3 پیاپی 11 1404 06 01 Approach to Contextual Coherence and Its Function in the Qur’anic Studies of Aisha Abd al-Rahman رهیافتی برسیاق و کارکرد آن درپژوهش‌های قرآنی عایشه عبد الرحمان معروف به بنت الشاطی 1 13 FA اسد شهبازی دانشجوی دکتری، گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران فاطمه دسترنج دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران علی حسن بیگی استاد، گروه علوم قرآن و حدیث ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اراک، اراک، ایران Journal Article 1404/02/12 <p>Aisha Abd al-Rahman, known as Bint al-Shati, was a contemporary Qur’anic scholar and a Sunni Muslim thinker whose Qur’anic perspectives have attracted the attention of researchers in recent decades. In her interpretation of the Qur’an, she employed the literary-rhetorical method; therefore, her exegesis maintains a close relationship with literary discussions. This Qur’anic scholar made extensive use of contextual indicators (siyāq) in interpreting the Qur’an. Among the most important Qur’an-oriented principles and foundations in Bint al-Shati’s Qur’anic studies is the reliance on the contextual coherence of verses as a criterion for understanding Qur’anic texts. The primary issue of the present study is the examination of the function of contextual indicators in the Qur’anic studies of this exegete. Using a descriptive–analytical method, the author concludes that this Qur’anic scholar, with a rhetorical orientation and through a modernist approach influenced by familiarity with Orientalist methods in Qur’anic studies, relied predominantly on general context (i.e., the Qur’an as a whole). In this regard, several important theoretical points emerge concerning the application of context that must be taken into consideration: first, the lexical meaning of every Qur’anic word must be identified; second, the semantic associations of all Qur’anic verses related to the subject under discussion must be considered; and third, sufficient awareness of the textual structure and context of the verses must be attained in order to comprehend Qur’anic words and concepts. Through this method, an individual becomes capable of discerning the original meaning of the Qur’anic text and Qur’anic principles, thereby avoiding the imposition of non-Qur’anic projections upon the text.</p> <p>بنت الشاطی، از قرآن پژوهان معاصر واز مسلمانان اهل تسنن می‌باشد که آرای قرآن شناختی او در چند دهه اخیر مورد توجه محققّان بوده است. ایشان در تفسیر قرآن از روش ادبی ( بیانی) استفاده کرده اند، لذا تفسیر وی ارتباط تنگاتنگی با مباحث ادبی دارد. این پژوهشگر قرآنی، در تفسیر قرآن از قرینه سیاق استفاده فراوان کرده است. از مهم ترین مبانی و اصول قرآن شناختی بنت الشاطی در پژوهش‌های قرآنی می‌توان به داور قرار دادن سیاق آیات در فهم نصوص قرآن اشاره کرد.مساله اصلی این پژوهش نیز، بررسی کارکرد قرینه سیاق درپژوهش‌های قرآنیِ این قرآن پژوه می‌باشد، نگارنده با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی به این نتیجه رسیده است که این قرآن پژوه، با گرایش بلاغی و با روش تجدّدگرایی، یعنی آشنایی با شیوه مطالعات خاورشناسان در حوزه‌های قرآنی، بیشتر از سیاق عام ( کل قرآن) استفاده کرده است. بدین صورت که در به کار گیری سیاق چند نکته مهمّ نظری حاصل می‌شود که باید آنها را لحاظ کرد: 1- باید معنی لغوی هر کلمه قرآنی را بدست آورد.2- تداعی معانی تمامی آیات قرآنی مربوط به موضوع مورد بحث را در نظر گرفت. 3- از بافت و سیاق آیات آگاهی لازم را بدست آورد تا کلمات و مفاهیم قرآنی را درک کرد. با استفاده از این روش، فرد قادر خواهد بود که معنی اصلی متن قرآن و اصول قرآنی را بدست آورد، تا از به کار گیری فرافکنی‌های غیر قرآنی اجتناب کند.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/135/101