شریعت، فلسفه و اخلاق 4 اردیبهشت ماه 1405 1405 03 01 A Qualitative Model of Intercultural Communication Development Management for International Pilgrims of the Razavi Shrine ارائه مدل کیفی مدیریت توسعه ارتباطات میان فرهنگی برای زائران بین‌المللی حرم رضوی FA نرجس فرامرزی گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ذوالفقار رشیدی گروه علوم تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. فاطمه عزیزآبادی فراهانی گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1404/11/01 <p>The aim of this study was to present a qualitative model of intercultural communication development management for international pilgrims of the Razavi Shrine. The statistical population of this qualitative study included faculty members of Islamic Azad University in the field of cultural management, specialists and experts in communication and cultural sociology, and cultural attachés holding master’s and doctoral degrees with at least fifteen years of managerial experience. Sampling was conducted using a non-probability purposive method, and 15 qualified experts were selected. Data were collected through semi-structured interviews. The collected data were analyzed using thematic analysis. The results showed that the dimensions of the qualitative model included the individual dimension with four components, the communicative dimension with three components, the institutional dimension with two components, the managerial dimension with two components, and the cultural-environmental dimension with three components. Overall, it can be stated that the development and management of intercultural communication among international pilgrims at the Holy Razavi Shrine is not a one-dimensional or merely skill-based phenomenon, but rather a multifaceted and systemic constellation. The synergy and dynamic interaction of these dimensions can provide a suitable foundation for creating deep mutual understanding, enhancing the quality of pilgrims’ spiritual experience, reducing cultural misunderstandings and tensions, and ultimately realizing effective pilgrimage diplomacy.</p> <p>هدف این مطالعه ارائه مدل کیفی مدیریت توسعه ارتباطات میان فرهنگی برای زائران بین‌المللی حرم رضوی بود. جامعه آماری این مطالعه کیفی شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی در رشته مدیریت فرهنگی، متخصصان و صاحب‌نظران حوزه ارتباطات و جامعه‌شناسی فرهنگی، و رایزنان فرهنگی دارای مدرک کارشناسی ارشد و دکترا با حداقل پانزده سال سابقه مدیریتی بود. نمونه‌گیری به‌صورت غیر احتمالی و هدفمند انجام شد و ۱۵ نفر از خبرگان واجد شرایط انتخاب گردیدند. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختار یافته جمع‌آوری شد. داده‌های گردآوری‌شده با روش تحلیل مضمون تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که ابعاد مدل کیفی شامل بُعد فردی (4 مؤلفه)، بُعد ارتباطی (3 مؤلفه)، بُعد نهادی (2 مؤلفه)، بُعد مدیریتی (2 مؤلفه) و بُعد محیط فرهنگی (3 مؤلفه) می‌باشد.  به طور کلی می‌توان بیان نمود که توسعه و مدیریت ارتباطات میان‌فرهنگی زائران بین‌المللی در حرم مطهر رضوی، یک پدیده تک‌بعدی و صرفاً مهارتی نبوده، بلکه یک منظومه چندوجهی و سیستمی می‌باشد. هم‌افزایی و تعامل پویای این ابعاد می‌تواند بستری مناسب برای ایجاد درک متقابل عمیق، ارتقای کیفیت تجربه معنوی زائران، کاهش سوءبرداشت‌ها و تنش‌های فرهنگی و در نهایت تحقق دیپلماسی اثربخش زیارت فراهم آورد.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/140/74