شریعت، فلسفه و اخلاق در دست انتشار 1405 10 01 Exploring Spiritual Growth Through Suffering: A Study of the Spiritual Growth of the Family in the Sacred Texts of Islam and Buddhism واکاوی رشد معنوی از طریق رنج: مطالعه‌ای بر رشد معنوى خانواده در متون مقدس اسلام و آيين بوديسم 1 15 FA نیلوفر صدری دانشجوی دکتری ، گروه علوم تربیتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران روح الله کریمی خویگانی عضو هیئت علمی، گروه فلسفه تعلیم و تربیت ، دانشگاه جامع علوم انتظامی امین، تهران، ایران حسین شیخ‌رضایی هیئت علمی، گروه فلسفه علم، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران Journal Article 1404 12 11 <p>The present study aims to provide a comparative analysis of the exegetical approaches of two contemporary Sunni Kurdish commentators, Abdulkarim Modarres (1905–2005), author of Mawahib al-Rahman, and Osman Abdulaziz (1922–1999), author of Tafsiri Qurani Piroz. Although both exegetes shared common geographical, cultural, and jurisprudential backgrounds as adherents of the Shafi‘i school, their exegetical methodologies exhibit significant divergences. The study adopts an analytical-comparative method based on library research and focuses primarily on comparing their scholarly biographies, theological-jurisprudential orientations, and the structural organization of their commentaries. The findings indicate that Modarres, by composing his commentary in Arabic, adopted a universalist and ummah-oriented intellectual horizon and, through a specialized introduction to Qur’anic sciences, addressed an academic and scholarly readership. In contrast, Abdulaziz, by writing his commentary in Kurdish, pursued a localized cultural and guidance-oriented concern and, through a simpler approach, targeted the broader Kurdish-speaking community. In interpreting theological verses, Modarres demonstrated a firm commitment to the Ash‘arite school by explicitly defending the views of later Ash‘arite theologians. Abdulaziz, however, adopted a more Salafi-oriented and cautious stance and avoided explicit Ash‘arite theological positioning. Although both exegetes belonged to the Shafi‘i school, Modarres emphasized detailed argumentation within the formal framework of Shafi‘i jurisprudence. Abdulaziz, by contrast, displayed greater flexibility and independent reasoning (ijtihad) and, in certain instances, considered the opinions of jurists outside the Shafi‘i school.</p> <p>در این پژوهش، به بررسی تأثیر رنج مطلوب بر رشد معنوی خانواده در دو مکتب فکری اسلامی و بودیسم پرداخته شده است. هدف این است که نشان دهیم چگونه این دو مکتب با وجود تفاوت‌های بنیادی در نگرش به رنج، هر دو بر اهمیت آن در فرآیند رشد معنوی تأکید دارند. این پژوهش با رویکرد پدیدارشناسی صورت گرفت است، لذا به منظور گردآوری داده‌ها، از جامعه آماری متشکل از 10 تن از دین‌پژوهان و استادان دانشگاه برای بهره گیری از تجارب و نظرات آنها استفاده شده است. حجم نمونه بر اساس اصل اشباع نظری تعیین گردید. نتایج حاکی از این است که در هر دو مکتب، رنج جایگاه ویژه‌ای در سیر تکامل معنوی انسان دارد، اما تفسیر و راهکارهای مواجهه با آن متفاوت است. اسلام با تأکید بر صبر و تسلیم در برابر اراده الهی و بودیسم با تمرکز بر آگاهی و رهایی از وابستگی‌ها، مسیرهای متفاوت اما همسو برای مواجهه با رنج ارائه می‌دهند.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/153/169