شریعت، فلسفه و اخلاق در دست انتشار 1405 10 01 Embodied or Disembodied Ethics: Epistemological, Methodological, and Educational Implications in Education اخلاق بدنمند یا غیربدنمند: استلزام‌های معرفت‌شناسی، روش‌شناسی و تربیتی در تعلیم و تربیت 1 20 FA فاطمه تیموری گروه علوم تربیتی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران بیژن بابائی گروه مشاوره و روان‌شناسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران حسین مومنی مهموئی گروه علوم تربیتی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران Journal Article 1404/12/06 <p>The term ethics itself carries two distinct meanings. Ethics in the sense of morality refers primarily to the domain of established rules, social norms, and accepted values that guide individual behavior within the framework of an existing social order. In this sense, the external and obligatory dimensions of human action occupy the center of attention. In contrast, ethics in the sense of ethics proper concerns the philosophical inquiry into the good, responsibility, and the manner of living a good human life; an inquiry that emerges from lived experience and individual reflection within real-life situations. Ethical ethics, unlike morality-based ethics, is not merely the repetition of existing rules; rather, it is an effort to understand how human beings exist in the world and to comprehend the meaning of their presence through their actions. It is through this distinction that ethics acquires meaning in its living and experiential form, transcending the level of social discipline and attaining an existential and conscious status. In addition to this semantic distinction, the history of philosophy has witnessed diverse approaches and interpretations concerning the origin and nature of ethics. Each, grounded in its own epistemological and ontological foundations, has offered a different understanding of the source of human moral experience. On one side, ethics has been reduced to the realm of the mind and individual will; on the other, it has been attributed to human biological and neural mechanisms. In contrast to both perspectives, embodied phenomenology adopts a comprehensive view, understanding ethics not as an abstract phenomenon but as an experience intertwined with the body, consciousness, and human presence in the world. Therefore, the present study examines the nature of ethics not as a collection of established norms, but as an embodied experience of conscious and responsible human presence in the world.</p> <p>واژه اخلاق، خود حامل دو معنای متمایز است. اخلاق در معنای مورالیتی ، بیشتر به قلمرو قواعد تثبیت شده، هنجارهای اجتماعی و ارزش‌های پذیرفته شده‌ای اشاره دارد که رفتار فرد را در چارچوب نظم موجود هدایت می‌کند. در این معنا، جنبه‌های بیرونی و الزام‌آور کنش انسانی در مرکز توجه قرار می‌گیرد. در مقابل، اخلاق در معنای اتیکی  ناظر به پرسش فلسفی از خیر، مسئولیت و نحوه زیست درست انسان است؛ جست‌وجویی که از دل تجربه زیسته و تأمل فردی در موقعیت‌های واقعی برمی‌خیزد. اخلاق اتیکی، برخلاف اخلاق مورالیتی، تکرار قوانین موجود نیست؛ بلکه تلاشی است برای فهم چگونگی بودن انسان در جهان و درک معنای حضور او در کنش‌های انسانی‌اش. از دل همین تمایز، اخلاق در شکل زنده و زیستة خود معنا می‌یابد و از سطح انضباط اجتماعی به مرتبة وجودی و آگاهانه ارتقا پیدا می‌کند. علاوه بر تمایز معنایی، در تاریخ فلسفه نیز دربارة منشأ و ماهیت اخلاق، رویکردها و تفسیرهای گوناگونی شکل‌گرفته است؛ هر یک باتکیه‌بر بنیان‌های خاص معرفت‌شناسی و هستی‌شناختی خود، درکی متفاوتی از خاستگاه تجربة اخلاقی انسان ارائه داده‌اند. در یک سو، اخلاق به قلمرو ذهن و ارادة فردی فروکاسته شده است؛ در سوی دیگر، به سازوکارهای زیستی و عصبی انسان نسبت‌داده‌شده، و در برابر این دو، پدیدارشناسی بدنمند با دیدگاهی جامع، اخلاق را نه امری انتزاعی، بلکه تجربه‌ای در هم تنیده با بدن، آگاهی و حضور انسان در جهان می فهمد. بنابراین؛ در این پژوهش ماهیت اخلاق نه به‌مثابه مجموعه‌ای از هنجارهای تثبیت شده، بلکه به‌مثابه تجربه‌ای بدنمند از حضور آگاهانه و مسئولانه ی انسان در جهان بررسی می‌شود.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/180/157