شریعت، فلسفه و اخلاق در دست انتشار 1405 10 01 Death Awareness in Hegel’s Thought مرگ آگاهی از نظر هگل 1 27 FA میلاد رسولی گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران ایراندخت فیاض گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران احمد سلحشوری گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران حسین کلباسی اشتری گروه فلسفه، دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 1405 02 18 <p>The present study comparatively examines two key concepts: “death awareness” in Hegel’s philosophy and “martyrdom” in the discourse of the Islamic Revolution. The central problem of the research is to identify the concept of death awareness from Hegel’s perspective, the concept of martyrdom within the discourse of the Islamic Revolution, the similarities and differences between these two concepts, and their associated educational implications. The findings indicate that both concepts regard death not as an endpoint, but as a transformative moment through which truth, freedom, and social responsibility may be attained. Hegelian death awareness constitutes a dialectical and rational process through which the individual achieves self-consciousness and philosophical freedom, whereas martyrdom in the discourse of the Islamic Revolution, with its strong affective and religious dimensions, represents a symbol of self-sacrifice in pursuit of collective ideals. From an educational perspective, these concepts can play an effective role in cultivating a generation characterized by awareness, responsibility, and spirituality, demonstrating that a conscious confrontation with death and the transcendence of limitations are central to human and social formation. The study emphasizes the necessity of developing an integrated educational model grounded in philosophical rationality and religious spirituality that is capable of responding to contemporary challenges.</p> <p>پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی دو مفهوم کلیدی «مرگ‌آگاهی» در فلسفه هگل و «شهادت» در گفتمان انقلاب اسلامی می‌پردازد. مسئله اصلی تحقیق، شناسایی مفهوم مرگ‌آگاهی از دیدگاه هگل، مفهوم شهادت در گفتمان انقلاب اسلامی، تفاوت‌ها و شباهت‌های این دو و دلالت‌های تربیتی مرتبط با آن‌ها است. یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو مفهوم مرگ را نه به‌عنوان پایان، بلکه به‌عنوان نقطه‌ای تحول‌آفرین برای رسیدن به حقیقت، آزادی و مسئولیت اجتماعی می‌بینند. مرگ‌آگاهی هگل فرآیندی دیالکتیکی و عقلانی است که از طریق آن فرد به خودآگاهی و آزادی فلسفی می‌رسد، در حالی که شهادت در گفتمان انقلاب اسلامی با بار عاطفی و دینی قوی، نمادی از ایثار در راه آرمان‌های جمعی است. از منظر تربیتی، این مفاهیم می‌توانند در پرورش نسلی آگاه، مسئول و معنوی نقش مؤثری داشته باشند و نشان می‌دهند که مواجهه آگاهانه با مرگ و گذر از محدودیت‌ها، کلید تربیت انسانی و اجتماعی است. پژوهش بر ضرورت طراحی الگوی تربیتی تلفیقی مبتنی بر عقلانیت فلسفی و معنویت دینی تأکید دارد که پاسخگوی چالش‌های معاصر باشد.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/244/165