شریعت، فلسفه و اخلاق 3 پیاپی 11 1404 06 01 The Evolution of Qurʾanic Exegetes’ Views on Verses Related to the Trinity سیر تطور آرای مفسران قرآن دربارۀ آیات مرتبط با تثلیث 1 16 FA ربابه قاسمی مبارکه دانشجوي دكتري، گروه علوم قرآن و حدیث، واحد يادگار امام خميني (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران محمد مهدي تقديسي گروه علوم قرآن و حدیث، واحد يادگار امام خميني (ره) شهر ری، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران سیده فاطمه حسینی میرصفی گروه فلسفه، واحد يادگار امام خميني(ره) شهرري، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 1404/02/10 <p>The doctrine of the Trinity, which constitutes one of the most prominent beliefs of Christianity and through which Christians have transformed monotheism into Trinitarian monotheism, is among the important issues addressed by Qurʾanic exegetes across different historical periods. However, an examination of Qurʾanic commentaries from the third century onward reveals discernible changes and developments in exegetical views. Accordingly, the central problem of this study concerns the domains, subjects, and forms in which this evolution of exegetical opinions has occurred. The purpose of this article, written using a descriptive–analytical method, is to examine verse 171 of Sūrat al-Nisāʾ and verse 73 of Sūrat al-Māʾidah by drawing on early, middle, late, and contemporary Qurʾanic commentaries. This study traces the trajectory of exegetical developments regarding the doctrine of the Trinity and seeks to answer the research question raised with respect to the selected verses. The findings derived from consulting the commentaries—predominantly theological in nature and less frequently found in narrative exegesis—indicate that early and middle exegetes largely confined themselves to expanding upon and explicating the verses. By contrast, late and contemporary exegetes, through recourse to Christian religious sources and engagement in polemical debate with Christian scholars, have articulated more comprehensive explanations and viewpoints concerning these doctrinal deviations.</p> <p>مسئله تثلیث که از برجسته‌ترین باورهای مسیحیت می‌باشد و در آن نصاری، توحید مسیحیت را به توحید تثلیثی برگردانده اند، از موضوع‌های مهمی است که در دوره‌های مختلف تاریخی، مفسران بدان پرداخته اند، اما با بررسی تفاسیرسده سوم تا کنون تغییرات و تطوراتی در آرای مفسران قابل مشاهده است. لذا مسئله این تحقیق آن است که این تطور آرای مفسران در چه زمینه و چه موضوعی و به چه شکل بوده است. هدف ازنگارش این مقاله که به روش توصیفی، تحلیلی نگاشته شده، بررسی آیات 171 سورۀ نساء و 73 سورۀ مائده با بهره‌گیری از تفاسیر متقدم، میانه، متاخر و معاصر می‌باشد. در این بررسی به سیر تطور رخ داده آرای مفسران درباره تثلیث پرداخته ودر پی پاسخ به پرسش مطرح شده پیرامون آیات منتخب میباشیم. یافته‌های بدست آمده درمراجعه به تفاسیرکه بیشتر کلامی می‌باشد و در تفاسیر روایی کمتر دیده می‌شود گویای آن است که مفسران متقدم و میانه آنچه را که از تفاسیر این آیات گفته اند فقط بسط و توضیح آیات بوده است، درحالی که مفسران متأخر و معاصر با رجوع به منابع دینی آنها و مناظره با علمای مسیحیت، توضیحات و نظرات کاملتری دربارۀ این انحرافات بیان کرده اند.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/75/100