شریعت، فلسفه و اخلاق 3 پیاپی 11 1404 09 10 An Anthropological Analysis of Multicultural Education in Primary Schooling واکاوی مبانی انسان‌شناختی تعلیم و تربیت چندفرهنگی در آموزش ابتدایی 1 14 FA پریسا خانعلی دانشجوی دکتری، گروه فلسفه تعلیم و تربیت، واحد اصفهان( خوراسگان )، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران زهره سعادتمند گروه علوم تربیتی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران مریم براتعلی گروه علوم تربیتی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران Journal Article <p class="ABSTRACT" style="line-height: 150%;">Contemporary cultural and social transformations, particularly the expansion of ethnic, linguistic, and cultural diversity, have posed fundamental challenges to educational systems. Primary education, as the first formal context of children’s socialization, plays a decisive role in shaping their personal, social, and cultural identities. Nevertheless, many educational systems continue to rely on monocultural assumptions and uniform pedagogical models that fail to address the lived realities of children in pluralistic societies. This study adopts an analytical–philosophical approach to examine the anthropological foundations of multicultural education in primary schooling and argues that every educational model is grounded in a particular conception of the human being. The findings indicate that pluralistic anthropology, emphasizing inherent human dignity, the acceptance of difference as an existential reality, dialogue as a foundation of education, and the moral agency of the child, provides a coherent framework for rethinking primary education. Within this perspective, cultural differences are not perceived as threats but as opportunities for learning, cognitive growth, and the cultivation of social coexistence. The study concludes that implementing multicultural education requires substantial revisions in educational goals, curriculum design, teaching methods, assessment practices, and the professional role of primary school teachers. Such revisions can contribute to educating socially responsible, dialogical, and culturally inclusive individuals capable of living constructively within diverse societies.</p> <p>تحولات فرهنگی و اجتماعی معاصر، به‌ویژه گسترش تنوع‌های قومی، زبانی و فرهنگی، نظام‌های آموزشی را با چالش‌های بنیادینی مواجه ساخته است. آموزش ابتدایی به‌عنوان نخستین عرصه رسمی اجتماعی‌شدن کودک، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری هویت فردی، اجتماعی و فرهنگی او ایفا می‌کند. بااین‌حال، بسیاری از نظام‌های آموزشی همچنان بر پیش‌فرض‌های تک‌فرهنگی و الگوهای یکنواخت تربیتی استوارند که توان پاسخ‌گویی به واقعیت‌های زیسته کودکان در جوامع متکثر را ندارند. این پژوهش با رویکردی تحلیلی ـ فلسفی، به واکاوی مبانی انسان‌شناختی تعلیم و تربیت چندفرهنگی در آموزش ابتدایی می‌پردازد و نشان می‌دهد که هر الگوی تربیتی ناگزیر بر تصویری خاص از انسان استوار است. یافته‌های مطالعه حاکی از آن است که انسان‌شناسی تکثرگرا با تأکید بر کرامت ذاتی انسان، پذیرش تفاوت به‌عنوان واقعیت وجودی، گفت‌وگو به‌مثابه بنیان تربیت و عاملیت اخلاقی کودک، چارچوبی مناسب برای بازاندیشی در آموزش ابتدایی فراهم می‌آورد. در این چارچوب، تفاوت‌های فرهنگی نه تهدید، بلکه فرصت‌هایی برای یادگیری، رشد شناختی و پرورش همزیستی اجتماعی تلقی می‌شوند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که تحقق تعلیم و تربیت چندفرهنگی مستلزم بازنگری در اهداف تربیتی، برنامه درسی، روش‌های تدریس، ارزشیابی و نقش معلم ابتدایی است. این بازنگری می‌تواند زمینه‌ساز تربیت انسان‌هایی همزیست، مسئول و برخوردار از هویت‌های ترکیبی و منسجم در جامعه‌ای متکثر باشد.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/85/64