شریعت، فلسفه و اخلاق 3 پیاپی 11 1404 09 10 Dualism and Consanguineous Marriage in the Zoroastrian Religion: Accusation or Reality ثنویت و ازدواج با محارم در دین زرتشتی؛ اتهام یا حقیقت 1 24 FA محمد کاپله گروه تاریخ و باستان شناسی ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ابولقاسم اسماعیل پور مطلق گروه فرهنگ و زبانهای باستانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران رضا شعبانی صمغ آبادی گروه تاریخ و باستان شناسی ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 1404/05/08 <p>Following the Arabs’ domination over the Iranians and their migration to Iran under the order of the second Caliph, Umar (634–644 CE), they observed the differences between the urbanized culture of the Iranians and their own nomadic desert culture. This comparison generated a sense of inferiority among them. With the establishment of the Abbasid rule (750–1258 CE), which marked the beginning of the Golden Age of the Arab Caliphate, Arabs residing in Iran increasingly adopted Iranian cultural patterns by marrying Iranians, changing their names, and adopting Iranian clothing. By employing writers and religious scholars of the time, they undertook efforts to distort Iranian history, literature, and culture. In a defensive strategy, they attributed their own immoral and inhumane practices to Iranians, such as the belief in two creator gods or marriage with close relatives, including sisters and mothers. However, according to the Qur’an (7th century CE), it was the Arabs themselves who engaged in such practices even during the time of the Prophet Muhammad (570–632 CE) in the city of Medina, practices which were later prohibited, although they reportedly continued in conquered cities thereafter. Unfortunately, the fabricated and unreliable accounts of authors affiliated with the Islamic Caliphate persisted and became foundational sources for later writers, especially European scholars such as Arthur Christensen (1875–1945), who attributed these allegations to Zoroastrians and the religion of Zarathustra. In reality, it is argued that consanguineous marriage was a practice associated with Arabs rather than with Zoroastrians.</p> <p>اعراب پس از تسلّط بر ایرانیان و مهاجرت آنان به دستور خلیفه دوّم عمر به ایران و مشاهده تفاوت‌های فرهنگ شهرنشینی ایرانیان ومقایسه با فرهنگ صحرا گردی خودشان، احساس حقارت نمودند وبا آغاز حکومت عباسیان که سرآغاز دوران عصر طلایی خلافت عربی بود، اعراب ساکن درایران با ازدواج نمودن با ایرانیان وتغییر نام وتغییرلباس به ایرانی گرایی روی آوردند وبا به کارگیری نویسندگان و عالمان دینی آن زمان، اقدام به تحریف تاریخ وادبیات وفرهنگ ایرانی نموده وبا فرار رو به جلو، خصایل زشت و غیرانسانی خود را به ایرانیان نسبت دادند، مانند اعتقاد به دو خدای خالق ویا ازدواج با خواهر ومادر! و حال آن که طبق گفته قرآن کریم، این اعراب بودند که حتی در زمان پیامبر اسلام ودر شهر مدینه چنین کارهایی را مرتکب می‌شدند که بعدها از آن منع شدند ولی همچنان درشهرهای مفتوحه به این عمل شنیع ادامه می‌دادند. متاسفّانه دراین میان، کتب سراسرکذب نویسندگان خلافت اسلامی ماندگار شد و بُن مایه نویسندگان بعدی بویژه محققین اروپایی همچون آرتور کریستین‌سن گردید و این نسبت‌های ناروا را به زرتشتیان و دین اشورزرتشت دادند، در صورتی که ازدواج با محارم مخصوص اعراب بوده است.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/86/55