شریعت، فلسفه و اخلاق 3 پیاپی 12 1404 12 10 Examining the Objectives of Sharia in Marriage from the Perspective of Imami Jurisprudence بررسی مقاصد شریعت در نکاح از منظر فقه امامیه 1 16 FA أفنان مظهر فرهود الجنابي دانشجوی دکتری، گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکده الهیات و علوم اسلامی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران محمد امین فرد دانشیار، گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکده الهیات و علوم اسلامی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران احمد مرتاضی دانشیار، گروه فقه و حقوق اسلامی ،دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 1404/08/12 <p>Marriage in Islamic law is one of the most significant religious rulings, regarded as a sacred bond between a man and a woman. In addition to establishing lawful sexual relations, it seeks to realize broader objectives in individual, social, and ethical domains. The objectives of Sharia in the context of marriage include the preservation of lineage, the provision of psychological tranquility for spouses, the strengthening of social and familial relationships, the establishment of social justice, and the safeguarding of chastity and moral integrity. These purposes and underlying rationales operate not only at the individual level but also exert substantial influence at broader social and cultural levels. The objectives of Sharia in Imami jurisprudence differ in certain respects from those recognized in other Islamic legal schools. In Imami jurisprudence, particular emphasis is placed on the spiritual and ethical rights of spouses, especially concerning dower (mahr), maintenance (nafaqah), and reciprocal rights and obligations. By contrast, other schools of Islamic jurisprudence—such as the Hanafi, Shafi‘i, and Maliki schools—tend to place comparatively greater emphasis on the economic and legal dimensions of marital relations. Overall, while the objectives of marriage in all legal schools include the preservation of lineage and the psychological well-being of spouses, Imami jurisprudence places stronger emphasis on the upbringing of righteous offspring and the moral cultivation of the family unit. This study examines the objectives of Sharia in the law of marriage within Imami jurisprudence and compares them with those of other Islamic legal schools, aiming to analyze both their differences and similarities. The findings indicate that in Islamic law, marriage is conceived not merely as a means of satisfying physical and sexual needs, but as an institution intended to promote morality, justice, and the strengthening of social and familial bonds.</p> <p>نکاح در شریعت اسلامی یکی از مهم‌ترین احکام دینی است که به‌عنوان پیوندی مقدس میان مرد و زن، علاوه بر برقراری روابط جنسی مشروع، به‌دنبال تحقق اهداف گسترده‌تری در زمینه‌های فردی، اجتماعی و اخلاقی است. مقاصد شریعت در باب نکاح، شامل حفظ نسل، ایجاد آرامش روانی برای زوجین، تقویت روابط اجتماعی و خانوادگی، برقراری عدالت اجتماعی و حفظ عفت و پاکدامنی است. این اهداف و حکمت‌ها نه‌تنها در سطح فردی بلکه در سطح کلان اجتماعی و فرهنگی نیز تأثیرگذار هستند.مقاصد شریعت در فقه امامیه نسبت به سایر مکاتب فقهی اسلامی تفاوت‌هایی دارد. در فقه امامیه، تأکید ویژه‌ای بر حقوق معنوی و اخلاقی زوجین، به‌ویژه در زمینه مهر، نفقه و حقوق متقابل زوجین وجود دارد. این در حالی است که در سایر مکاتب فقهی، مانند فقه حنفی، شافعی و مالکی، تأکید بیشتری بر جنبه‌های اقتصادی و حقوقی روابط زناشویی وجود دارد. در مجموع، مقاصد نکاح در تمامی مکاتب فقهی به حفظ نسل و آرامش روانی زوجین اشاره دارند، ولی در فقه امامیه بر اهمیت تربیت نسل صالح و پرورش اخلاقی در خانواده تأکید بیشتری شده است.این تحقیق به بررسی مقاصد شریعت در باب نکاح در فقه امامیه و تطبیق آن با سایر مکاتب فقهی پرداخته و هدف آن تحلیل تفاوت‌ها و شباهت‌های موجود در این مقاصد است. نتایج تحقیق نشان می‌دهند که در شریعت اسلامی، نکاح نه‌تنها به‌عنوان ابزاری برای ارضای نیازهای جسمی و جنسی، بلکه به‌عنوان وسیله‌ای برای تقویت اخلاق، عدالت و پیوندهای اجتماعی و خانوادگی مطرح است.</p> https://www.journalspe.com/index.php/spe/article/download/92/91